سرگردان

نوشته های یک نسل سومی

بدون شرح

دلم براي خودم تنگ مي شود گاهي

دلي كه مثل خودم سنگ مي شود گاهي ...

 

آرامش

من به روشن ترین کلمات پروردگار پناه آورده ام            
نان و آرامش برای ملتم
صبوری، سکوت، گمنامی و هوا... برای خودم
و خوابی خوش
برای همه ی عزیزانی که از این جا رفته اند

 

جرعه

بهر يك جرعه ي  مي منت ساقي نكشيم

اشك ما باده ي  ما ، ديده ي ما شيشه ي ماست

 

نوشته شده توسط سیدمحسن در 22:7 |  لینک ثابت   •